Ilich Ramírez Sánchez poznat pod nadimkom Carlos ili Šakal bivši je terorist, militant, plaćenik, „profesionalni revolucionar“ i playboy koji se od 1994. nalazi u Francuskoj na izdržavanju doživotne zatvorske kazne. Tokom 1970-ih i 1980-ih godina prošloga stoljeća bio je najtraženiji međunarodni bjegunac. Nadimak Šakal dali su mu britanski tabloidi kada je policija prilikom pretrage jednog od stanova u kojim je prethodno boravio među njegovim stvarima pronašla i roman Fredericka Forsytha “Operacija šakal”.

Svjetska javnost ga poznaje kao plaćenog ubojicu koji je pokušao atentat čak i na tadašnjeg francuskog predsjednika Charlesa de Gaullea i sudjelovanje kod masakra izraelskih sportaša na Olimpijadi u Munchenu 1972. i niza drugih terorističkih akcija.

U svojoj autobiografiji Carlos “Šakal” piše kako mu je jugoslavenska tajna služba SDB omogućila nesmetani boravak u Jugoslaviji.

Beograd mu je bio glavna baza za izvođenje terorističkih napada 1982. i 1983. godine.

Povezanost Carlosove brutalne terorističke organizacije sa socijalističkom Jugoslavijom, ali i s brojnim istočnoeuropskim tajnim službama otkriva strogo poverljva „Specijalna informacija” o akciji “Karlo 2” Državne bezbjednosti SFRJ, upućena najvišim komunističkim rukovodiocima 13. oktobra 1983. godine.

Šakalovi ljudi su osumnjičeni da su 1974. godine raketnim bacačem pogodili avion JAT-a kada su gađali civilni avion izraelske kompanije, ali za to nikada nisu procesuirani.

Carlos je prvi put u glavni grad Srbije došao je 1969. godine.

Od početka 1982. dolazak Carlosovih terorista na prostore bivše Jugoslavije postaje učestaliji, da bi 26. juna iste godine i sam Šakal došao u Beograd, gdje je ostao sve do početka 1983., kada ga mijenja jedan od njegovih najbližih suradnika Nijemac Johannes Weinrich..

Carlos i njegovi suradnici u Beogradu ostvarili su kontakte sa pripadnicima rumunjske tajne službe “Sekurite”, ali i s istočnonjemačkim i sirijskom tajnom službom, otkrili su dokumenti nakon Carlosova hapšenja.

Šakal je jedno vrijeme živio u iznajmljenom stanu u Nikšićkoj ulici, a u hotelu “Jugoslavija” otvorio je teleks na ime “Michael” preko kojega je koordinirao rad terorističke organizacije.

Praktično, Beograd postaje jedna od njegovih najznačajnijih baza u Evropi“, navodi se u izvještaju DB-a.

DB u svojem izvještaju zaključuje da su teroristi manipulirani tajnim službama sa kojima surađuju, ali da njihova organizacija nije “obična agentura”. Navodi se da Karlos i Weinrich ističu svoju samostalnost, a da to potvrđuju i dokumenti terorista do kojih je DB došao. Spominju se indicije da je Karlosa vrbovao sovjetski KGB dok je od 1969. do 1971. bio na studijima u Moskvi.

Izvještaj tajne službe koji je nakon svega procurio u javnost navodi kako je Karlos lično ubio člana rukovodstva Michel Moukharbal, koji ga je izdao francuskoj policiji, kao i sirijskog novinara Hanija Kudua. DB zaključuje da se Karlosova organizacija finansira od naknada koje im daju tajne službe za određene akcije pljačkama i ucjenama u zapadnoj Evropi, kao i prodajom oružja i terorističke opreme.

Karlosa je rođen u Karakasu 1949. i  sa 16 godina postao je član Komunističke partije Venecuele. Carlos je za vrijeme studentskih demonstracija 1968. boravio u Londonu, gdje po nalogu KP Veneculele osniva ilegalni “Front za nacionalno oslobođenje Venecuele”.

Po povratku sa studija iz Moskve, Carlos se upoznaje sa vojnim liderom palestinske PFLP Wadieom Haddadom i uključuje se u francusku ekspozituru te organizacije „Parisienne Orientale“, koju je vodio alžirski veteran Mohamed Boudija. Nakon ubistva Boudije, vodstvo preuzima Šakal i tada uspostavlja suradnju sa terorističkim organizacijama iz Njemačke “Bade-Meinhof” i “R-2”.

Najpoznatiji svjetski terorist Carlos uhapšen je u Sudanu, na današnji dan 1994. godine i osuđen na doživotnu zatvorsku kaznu.

Optužen je za ubojstva dvojice pariških policajaca i Moukharbala i poslan je u zatvor La Santé da čeka suđenje. Suđenje je počelo 12. prosinca 1997. godine, a završilo je 23. prosinca, kada je proglašen krivim i osuđen na doživotni zatvor bez mogućnosti uvjetnog otpusta.

Godine 2001., nakon prelaska na islam, Šakal je na vjerskoj ceremoniji oženio svoju odvjetnicu Isabelle Coutant-Peyre, iako je još bio oženjen drugom suprugom. 

U lipnju 2003., Carlos je objavio zbirku spisa iz svoje zatvorske ćelije. Knjiga, čiji naslov prevodi kao Revolucionarni islam, želi objasniti i obraniti nasilje u smislu klasnog sukoba. U knjizi izražava potporu Osami bin Ladenu i njegovim napadima na Sjedinjene Države.

Godine 2006. Šakal je premješten iz La Santéa u zatvor Clairvaux, a u međuvremenu je još dva puta osuđen na doživotni zatvor.

(SB)

قالب وردپرس

KOMENTARI:
Loading...