Postoji nekoliko narodnih priča o izgradnji Turbeta. Jedna je da su u borbama za odbranu utvrđenog Bihaća od silnije i brojnije Francjozefovske vojske, poginula dvojica paša.

Sahranjeni su u miru božjem preko puta Kapetanove kule. Žena jednog od paša sa visokih prozora kule, gdje je stanovala, iznad grobova ugledala je zelenu svjetlost (nur). Po vjerovanju, to je značilo da su se poginule paše posvetili. Nedugo zatim na tom mjestu vjernici su podigli Turbe od drvene konstrukcije, a unutra su podigli dva nišana sa kovčezima. Dugo vremena ovaj je spomenik čuvao strazar sa puškom.

Pouzdano se zna da Turbe potiče iz vremena Osmanske vladavine i da je bilo izgrađeno od drveta. Dolaskom Austro-Ugarske počinje izgradnja nove crkve Sv. Antona na mjestu gdje je bilo Turbe. Austro-Ugarske vlasti ga pomjeraju nekoliko metara i podizu novo Turbe od kamena bihacita, čiji izgled i forma traju do današnjih dana.

Ovaj čisto sakralni spomenik bio je teže oštećen u toku posljednjeg rata, ali je popravljen i danas predstavlja neprocjenjivu vrijednost bošnjačke duhovne kulture na ovim prostorima.

Pravih podataka o tome koja su dvojica paša sahranjena u ovom hramu nema. No, i bez tih detalja Turbe plijeni pažnju svakog posjetioca koji dodje da se bliže upozna sa gradom i njegovim ljudima.

Zajedno sa Kapetanovom kulom, velikom grobnicom i tornjem katolicke crkve Turbe sačinjava historijsko jezgro i daje pečat Bihaću, onom koji jos traje na starim razglednicama i sjećanjima starijih Bišćana.

KOMENTARI:
Loading...