-Oglas-
Unsko-sanski kanton

Dan rijeke SANE

-Oglas-

Jučer 05.06.2016. godine je Dan rijeke Sane, a ujedno i Svjetski dan životne sredine. Koalicija za Sanu već sedam godina ukazuje na uništavanje rijeke Sane i pokušava da nadležnim organima da do znanja da se gornji tok rijeke Sane treba proglasiti parkom prirode.

“Uprkos činjenici da je rijeka Sana prema Prostornom planu Republike Srpske, prethodnom do 2015. godine i novom 2015-2025. predviđena da se proglasi parkom prirode, uprkos činjenici da je prema Uredbi o klasifkaciji voda i kategorizaciji vodotoka ona u prvoj klasi, uprkos jednoglasnom protivljenju Skupštine opštine Ribnik za izgradnju hidroelektrana na rijeci Sani, uprkos stalnom protestu građana protiv izgradnje hidroelektrane „Medna“, uprkos ukazivanjima Koalicije za Sanu na nepravilnosti u dokumentaciji i dozvolama, uprkos ukazivanjima na vrijednosti rijeke Sane – nadležno Ministarstvo za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju izdaje investitoru ekološku dozvolu i djelimično rješenje za građenje”, rekli su iz Kolacije za Sanu.

Dodaju da Hidroelektranu “Medna” na samim izvorima rijeke Sane gradi investitor “LSB Elektrane” iz Banjaluke (BiH/RS) pod okriljem “Interenergo” d.o.o. Ljubljana (Slovenija) vlasništva KI-KELAG INTERNATIONAL GmbH (Austrija) koji kako naglašava ministar industrije, energetike i rudarstva Republike Srpske Petar Đokić važna kompanija koja povećava energetsku sposobnost iz obnovljivih izvora energije u Republici Srpskoj. Koalicija za Sanu je u više navrata dokazala da to nije tačno i da takav objekat ne samo da će negativno uticati na ekološkom i socijalnom nivou tog područja i same Republike Srpske, već da će se i negativno ekonomski odraziti na sam budžet Republike Srpske koji će prema Studiji ekonomske opravdanosti za društvo izgradnjom hidroelektrane „Medna“ biti u minusu više od 1 000 000,00 KM.

-Oglas-

Na Dan Sane i Svjetski dan životne sredine Koalicija za Sanu zahtjeva da se takvi objekti koji povećavaju energetsku sposobnost tj. povećavaju džepove stranih investitora, a uništavaju naše prirodne lijepote zaustave od izgradnje i da se gornji tok rijeke Sane proglasi parkom prirode kako je i predviđeno Prostornim planom RS.

Koalicija za Sanu je još 2012. godine pokrenula inicijativu za prethodnu zaštitu izvorišta i gornjeg toka rijeke Sane, prema nadležnom ministarstvu, ali nakon četiri godine dalje od naše inicijative se nije pomaklo.

Iz Kolicije za Sanu ovim putem poručuju da neće odustati od odbrane rijeke Sane i pozivaju sve opštine, gradove, građane i građanke u njenom slivu i šire da stanu u spas rijeke Sane koja je jedno od najvrijednijih prirodnih bogatstava naše zemlje koje treba očuvati.

Koalicija takođe još uvijek vodi sudski proces protiv Ministarstva za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju zbog izdavanja Ekološke dozvole i planira da, između ostalog, i dalje nastavi pravnu borbu protiv izgradanje hidroelektrane „Medna“.

Svjetski dan zaštite životne sredine, 5. juni, prvi put je obilježen 1972. godine i od tada predstavlja osnovni instrument posredstvom kojeg UN stimulišu podizanje globalne svijesti o značaju zaštite životne sredine i pozivaju na političku angažovanost i preduzimanje konkretnih mjera i aktivnosti.

Životna sredina

Životna sredina predstavlja sve ono što nas okružuje, odnosno sve ono sa čime je direktno ili indirektno povezana čovjekova životna ili proizvodna djelatnost. Prirodna sredina predstavlja njoj blizak pojam, pri čemu ovdje ne moraju biti prisutne aktivnosti čovjeka, niti on mora imati direktnih uticaja. Ipak, u pogledu tehnološkog napretka, razvoja industrije i sve većeg uticaja čovjeka na globalnom nivou na prirodu i ekosisteme, ova dva pojma dolaze u sve bližu vezu.

Zagađenje zemlje, mora i vazduha, nestajanje biljnih i životinjskih vrsta, globalno zagrijavanja i nuklearne prijetnje ne mogu se više ignorisati jer i te kako utiču na životnu sredinu. Međutim, ignorisanje tih problema je i dalje prisutno, a to potvrđuje podatak da se ništa radikalno ne mijenja po pitanju samog stila života savremenog čovjeka koji i dalje nastavlja da iskorištava prirodu i na taj način crpi sve resurse sa kojima svijet raspolaže. Već je pedesetih godina prošlog vijeka postalo jasno da se putem kojim se krenulo ne može nastaviti, međutim, poražavajuće je da tim putem i dalje koračamo.

Vrtoglav uspon nauke i tehnologije u XX vijeku promijenio je način života više nego ikad ranije, pa se u savremenoj nauci kao osnovna karakteristika današnjice navodi promjena; promjena u izumima, promjena u stilu života, promjena u svemu. Ranije su se promjene dešavale sporo.

Jedna generacija u toku svog života nije doživljavala neke veće novine, a razlika između samog načina života kod različitih generacija nije bila velika. Danas jedna generacija u toku svog života prolazi kroz mnogo promjena koje su uvjetovane naučno-tehničkim razvojem i nesavjesnim korištenjem tih dostignuća, koji svojom radikalnošću mijenjaju stil života. Takav način života najdirektnije utiče na Planetu i dovodi do njenog ugrožavanja, iako bez njenog postojanja naš život ne bi bio moguć.

U društvenim naukama, često se ističe da je savremeni čovjek preuzeo lik boga koji smatra da je svemoguć, ali postavlja se pitanje do kada će se tako moći ponašati? Filozof Hans Georg Gadamer, u svom djelu Evropsko nasleđe, kad promišlja o obnovi nagrižene Planete, sa zebnjom se pita da li možda griješimo kad mislimo da je ona moguća.

Lokalno i globalno

Čovjek tokom svojih aktivnosti kao što su urbanizacija ili eksploatacija mijenja prirodno okruženje i to često tako što narušava to okruženje, a kao rezultat takvih aktivnosti dolazi do narušavanja ekosistema i klimatskih promjena na lokalnom i globalnom nivou.

Urbanizacija, betonizacija i zagađenje jesu procesi na koje čovjek u savremenom društvu računa od rođenja, a u zemljama, posebno tranzicijskim kakva je naša, gdje ne postoje zakonske regulative zaštite prirode ona se uništava na najstrašniji mogući način. Uzmimo za primjer Banjaluku koja je oduvijek bila okarakterisana kao grad zelenila, a koja se tokom posljednje decenije pretvorila u grad betona i stakla. Slučaj “park” i spremnost vlasti da jedan gradski park žrtvuju u korist zgrade jasno govori o nesavjesnom odnosu prema zelenilu, okolini, životnoj sredini i uopšte cjelokupnoj prirodi.

KOMENTARI:
-Oglas-
Loading...