Arheolozi su nedavno na sjeveru Perua otkrili masovnu grobnicu, gdje je sahranjeno 227. djece, koja su žrtvovana da bi se umirili bogovi, koji su poslali poplavu. Međutim, slične grobnice se nalaze širom svijeta. Ovo su najmasovnija žrtvovanja ljudi kroz istoriju.

Međunarodna grupa arheologa na sjeveru Perua je 2011. godine slučajno otkrila grobnicu u kojoj je sahranjeno 42 djece, uzrasta od četiri do 14 godina. U narednih pet godina broj pronađenih skeleta je dostigao 140. Sve žrtve su bile okrenule glavom prema moru, sa licima obojenim u crveno.

Radiokarbonskom analizom je utvrđeno da su djeca umrla istog dana, oko 1450. godine. Naučnici pretpostavljaju da su ih odveli na morsku obalu za vrijeme kiše i žrtvovali da bi umirili bogove, koji su poslali poplavu. Riječ je o prirodnoj katastrofi koja je pogodila ta područja u 15. vijeku. Tada se, zbog povišene aktivnosti prirodnog fenomena „El Ninjo“, klima na sjevernoj obali drastično promijenila. U moru je nestalo ribe, a ljudi su stradali od neprestanih padavina i poplava. Ta pojava danas se smatra jednim od glavnih razloga za nestajanje naroda Čimu i dolazak Inka na tu teritoriju.

Međutim, u avgustu 2019. godine u toj grobnici je pronađeno ukupno 227 skeleta, a nije isključeno da je to konačni broj.

Krvave žrtve Sunca

Naučnici su na 140 kilometara od Berlina 1991. godine pronašli tragove drvene građevine, koja podsjeća na čuveni Stounhendž. Utvrđeno je da pronalazak datira iz 2300. godine prije naše ere, a konstrukcija je predstavljala nekoliko krugova podijeljenih na sekcije i vjerovatno je korišćena u ritualne svrhe.

Prošle godine, tokom proučavanja centralnog dijela „Vudhendža“, kako su ga naučnici nazvali, otkriveni su ostaci nekoliko desetina djece i žena raznih uzrasta. Svi su umrli zbog udarca tupim predmetom u potiljak. Tijela su bačena u jamu koja je iskopana u centru kruga. Pored skeleta su se nalazili i dijelovi ritualnog alata.

Njemački arheolozi smatraju da je „Vudhendž“ najvjerovatnije povezan sa novonastalim kultovima smrti i Sunca, dok su ljudske žrtve mogle biti dio predstava koje opisuju ciklus života i smrti.

Spaljivanje u ime pobjede

Grčki mitovi i legende obiluju mračnim detaljima o prinošenju ljudskih žrtava. Međutim, donedavno za to nije bilo nikakvih arheoloških dokaza. Tek 2016. godine međunarodna grupa arheologa otkrila je dječije skelete u svetilištu Zevsa Likejskog na ostrvu Peloponez.

Skelet dječaka koji je umro u 9. vijeku nalazio se između dva paralelna reda kamenja u grobnici koja je zatrpana pepelom žrtvenih životinja. Skelet je dobro očuvan, osim gornjeg dijela lobanje. Naučnici smatraju da je dečak žrtvovan, jer su se njegovi posmrtni ostaci nalazili unutar žrtvenika.

Naučnici ne isključuju mogućnost da se tu nalaze i drugi skeleti, jer je istraženo samo sedam odsto žrtvenika. Osim toga, u raznim dijelovima Grčke su pronađene posude sa kostima, među kojima su i dječije kosti. Na njima su bili vidljivi tragovi posjekotina, tako da te ljude nisu samo ubijali, nego su, nakon ubijanja, uklanjali meko tkivo.

Žrtvovanje u zamjenu za savjet bogova

Još jedan primjer prinošenja ljudskih žrtvi dolazi iz drevne kineske države Šang, gdje su žrtvovani ljudi uzrasta od 15 do 35 godina. Istraživanje kanadskih arheologa donosi saznanje da su u glavnom gradu drevne države sveštenici za 255 godina ubili više od 13.000 ljudi. Tijela su bacali u posebne žrtvene jame. U ruševinama grada pronađeno je više od dvije i po hiljade takvih jama.

Po pravilu, ubijali su ratne zarobljenike, kojih je bilo napretek, jer je država stalno ratovala. Postojale su dve vrste prinošenja žrtava. U obredu „rensun“, pored ubijenih, a to su obično bili rođaci ili sluge preminulog aristokrate, u određenom redoslijedu su bili poređani obredni predmeti.

Masovni darovi bogovima nazivali su se „renšeng“ i predviđali su žrtvovanje od 10 do 50 ljudi istovremeno, iako je otkrivena i grobnica sa 339 skeleta. Najvjerovatnije su ljude ubijali u zamjenu za savjete bogova o određenom pitanju.

(Sputnik)

قالب وردپرس

KOMENTARI:
Loading...