Za nekoliko dana dočekat ćemo 29. februar, datum koji na kalendarima možemo vidjeti tek svake četvrte godine. Godina uglavnom ima 365 dana. Ali ova 2016, baš kao i 2012, imat će 366 dana.

Prema gregorijanskom kalendaru koji se koristi gotovo u cijelom svijetu postoje “obične” i prijestupne godine. Obična godina ima 365 dana, dok prijestupna ima jedan dan više, i to baš 29. februar.

Prijestupna se godina javlja svake četiri godine, i to zbog toga da bi se lakše uskladila kalendarska godina sa solarnom, odnosno dužžinom vremena koja je potrebna da Zemlja završi svoj put oko sunca. Za to joj je putovanje potrebno oko 365 ¼ dana. Solarna godina traje oko 11 minuta manje od 365 ¼ dana, te se pomoću umetanja dodatnog dana u kalendarsku godinu ona prilagođuje kalendarskoj godini.

Kad ne bismo unosili u kalendar taj jedan dan svake četiri godine, datumi bi se pomicali unatrag pa bi primjerice nova godina počinjala svake četiri godine dan ranije. Mi to kalendarski ne bismo uočili, ali bismo uočili u odnosu na godišnje doba. Nakon 400 godina nova godina bi počela na jesensku ravnodnevnicu, odnosno na prvi dan jeseni na sjevernoj, odnosno prvi dan proljeća na južnoj poluci.

Za 750 godina zima bi počinjala u junu.

Na ideju sinkroniziranja kalendarske i sunčeve godine i dodavanja jednog dana svake četiri godine, prvi su došli Egipćani. Kasnije su njihovu ideju preuzeli Rimljani koji su odlučili da će taj “dan viška” biti baš 29. februar.

Prijestupna godina kakvu danas poznajemo ustalila se 1582. kada je većina katoličkih država, poput Italije, Poljske, Portugala i Španije, prešla s julijanskog na gregorijansko izračunavanje vremena. Te godine, uslijed “kalendarske zamjene”, zapadni je svijet izgubio datume od 5. do 14. oktobra. Nešto slično dogodilo se i Velikoj Britaniji, koja je gregorijanski kalendar prihvatila 1752, izgubivši datume između 3. i 13. septembra.

S obzirom na to da ni to nije posve precizno i uzrokuje da svakih 100 godina “dobijemo” jedan dan, matematičari su odlučili da jednom u stoljeću preskačemo prijestupnu godinu, no samo ako godine djeljive sa 100 nisu djeljive s brojem 400 jer bi u protivnome kalendar počeo zaostajati.

Dakle, od reforme prijestupne godine u gregorijanskom kalendaru su 1600, 2000. i 2400, a nisu godine 1700, 1800, 1900. i 2100. jer nisu djeljive s 400.

Ovim načinom računanja postiglo se da kalendar kasni svega 1 dan u 4.000 godina.

KOMENTARI:
Loading...