Bosanska krajina po svom geografskom, historijskom, privrednom i kulturnom opisu predstavlja jedinstveno područje u Bosni i Hercegovini i obuhvata skoro trećinu teritorije.  U užem smislu Krajina predstavlja prostor današnjeg Unsko-sanskog kantona, a u najužem smislu misli se na Cazinsku Krajinu (Cazin, Bužim i Velika Kladuša) ili Ljutu Krajjinu, zbog mentaliteta stanovništva.

Krajina je kapija kroz koju se najbrže ide u Evropu, a Krajišnici su zbog fizičke blizine Zagreba, Ljubljane, Beča, Minhena… najčešće odlazili u spomenute gradove, školovali se, zapošljavali, donosili novac u Bosnu, održavali familije i tako punili/pune državni budžet, koji je od nas udaljen više stotina kilometara.

Za Krajišnike se zna da su bolji domaćni nego gosti, da su svjesni ideala i da za njih žive. Emocije su tako dominantne i izražene, ili vas prihvataju i podržavaju ili se otvoreno bore protiv vas, kod njih ništa nema na pola. Bezuslovno i patriotski vole Sarajevo kao glavni grad i Bosnu kao domovinu i državu, što se politički zloupotrebljava. Pa tako jedino u vrijeme predizbornih kampanja slušaju priče o kapitalnim projektima i ekonomskom razvoju.

Brzo nakon izbora obećanja su tiša i rijeđa, komunikacija biva jednostrana na koju političke centrale u Sarajevu ne odgovaraju i donose jednostrane i nepravedne odluk, što se najbolje ogleda u raspodjeli pozicija i budžeta, nakon posljednjih izbora 2014.

Tako se prije nekoliko dana od 37 imenovanih ministara i zamjenika na entitetskom i državnom nivou, imenovalo 5 ministara iz Tuzle odnosno Tuzlanskog kantona, među njima i premijer FBiH, Fadil Novalić (SDA). Iz Sarajeva odnosno Kantona Sarajevo 7 ministara, među njima i presjedavajući Vijeća ministara BiH, Denis Zvizdić (SDA). Mostar odnosno Hercegovačko-neretvanski kanton dobio je čak 8 ministara, među njima dva ministra finansija, Vjekoslav Bevanda za Vijeće ministara BiH i Jelka Miličević Vladu FBiH.

Iz Krajine, ni nakon 20 godina od ministra Irfana Ljubijankića, niko nije imenovan na državnom nivou. A, na entitetskom nivou imenovan je Šemsudin Dedić (Ministarstvo poljoprivrede, privrede i šumarstva FBiH), što je političko zapostavljanje i izolacija. Nepoštovanje i omalovažavanje izbornog učešća i rezultata općih izbora 2014.

Napomena: Izborne jedinice za Parlament FBiH, njih 12, skoro su identične regionalnim teritorijalnim jedinicama tj. kantonima FBiH. Izborne jedinice za Parlamentarnu skupštinu BiH, nadilaze kantonalne granice i time ih je svega 5 u FBiH i 3 u RS-u.

 

U praktičnim demokratskim sistemima nakon povjerenja građana i velikog broja glasova za pojedince, samostalne kandidate ili članove stranke, isti dobiju priliku opravdati povjerenje. Inicirati i vodit nove procese i projekte. Također, praksa zemalja Evropske unije i razvijenijih ekonomija je ta da se na nivou cijele države vodi uravnotežen regionalni razvoj. O čemu je u u prošlom mandatu Predstavničkog doma PSBIH, Senad Šepić zastupnik iz SDA, uputio Inicijativu o ravnomjernom regionalnom razvoju na prostoru cijele BiH. Inicijativa je usvojena, a nakon toga su institucije na svim nivoima imale obavezu da dostave svoja mišljenja i prijedloge za realizaciju. Kako nebi ostalo na deklarativnoj podršci i daljnjem nesrazmjernom ulaganja u gradove i veće općine u odnosu na manje, čeka se da inicijativa bude na dnevnom redu, kako bi je parlamentarci usvojili.

Naravno moglo bi se govoriti i o nedostatku jednoglasne političke strategije i lidera Krajišnika. Institucija i uglednih pojedinaca iz nauke, biznisa i drugih oblasti, u kontekstu nastupa prema centralama političkih stranaka u Sarajevu, koje dobijaju značajan ili presudan broj glasova u Krajini, ali o tome drugi put.

Možda bi Krajišnici u političkom smislu trebali svoj ponos i inat zanemariti i tražiti ono što zaslužuju. A, ne strpljivo i pod izgovorom „Sarajeva“ većeg nacionalnog i državnog interesa čekati nagradu i pristajati na mrvice u vidu imenovanja u nekim trivijalnim komisijama i tijelima. Krajini i drugim zapostavljenim krajinama ne trebaju mrvice, nego zaslužene pozicije i prilike, jer su te iste nacionalne i državne interese predsjednici (šefovi) stranaka povjerili po referencama zvanim ista stranačka frakcija, poslušna rodbina i podobni prijatelji. Onima koji su „bez očiju i ušiju“, koji saginju glavu, povijaju kičmu. Pretpostavljenima se bacaju pod noge, i time dokazuju stranačku lojalnost, za koju bivaju dobro nagrađeni i unaprijeđeni.

Nažalost, očigledno je da još u političkim strankama ne postoji strategija, a epitet lidera se nema kome dodijeliti. Posljednjih desetljeća funkcioneri opstaju na politici sukoba i podijela, unutar svojih stranaka, svog glasačkog tijela među općinama, kantonima i entitetima.

Po ko zna koji put, opet su kažnjeni oni koji su dobili izborno povjerenje, jer nisu kupljeni i ucjenjeni, niti podobni, već su bili slobodni i sposobni menadžeri za izvršnu vlast. Moguće je da su pokazali i ambicije unutar stranačkih izbora i hijerarhije, time su dali „auto go“, pa su pretpostavljeni bili primorani da ih eliminišu iz igre, jer ko zna koliko bi glasova dobili, koga i koliko bi iznenadili.

Vrijeme je da legalni i legitimni predstvnici Krajine, oni delegirani lupe „šakom od sto“, u centralama stranaka, jer nisu stranke zadužile Krajinu, već je Krajina zadužila njih. Da podsjete i pitaju prethodne i aktuelne članove predsjedništva čime su se to odužili Krajini na izboru i reizborima (Silajdžić, Komšić i Izetbegović)?! Vrijeme je da pokažu ko ne/namjerno zapostavlja Krajinu, jer ona je u vrhu, a ne na kraju!

KOMENTARI:
Loading...